"Magonia" Maria Dahvana Headley.

☁Zapraszam na recenzję.☁

Autor: Maria Dahvana Headley

Tytuł: Magonia

Data wydania: kwiecień 2015  (w Polsce luty 2016)

Liczba stron: 320

Wydawnictwo: Galeria książki

Gatunek: Science fiction, Fantastyka, YA

Tom serii: #1

Książka była dołączona do lutowego wydania EpikBoxa.

Jak się okazało, "Magonia" jest pierwszym tomem serii. Kolejna część, zatytułowana "Aerie" ma swoją premierę światową zaplanowaną na październik tego roku.

Maria Dahvana Headley jest autorką powieści i opowiadań zaliczających się do różnych gatunków. "Magonia" Jest jej pierwszą książką, która trafiła na polski rynek wydawniczy.

Główną bohaterką powieści jest Aza, nastolatka cierpiąca na wcześniej nieznaną chorobę płuc, przez co trudno jest jej oddychać i normalnie funkcjonować. Pewnego dnia zauważa na niebie statek i tak rozpoczyna się jej podniebna przygoda.

Chciałabym zacząć od stylu pisania autorki. Wydarzenia śledzimy w narracji pierwszoosobowej z perspektywy dwóch osób - Azy i jej przyjaciela Jasona. I w przypadku tej książki widać, które myśli należą do dziewczyny, które do chłopaka. W przypadku innych książek Young Adult, narracja żeńska i męska często zlewa się ze sobą, nie pomiędzy nimi zbyt wielu różnic. Jednak pani Headley udało się wejść w męską rolę i napisać rozdziały Jasona jak należy.

Co do samej treści to jest tu wiele różnych wątków, widać, że autorka ma mnóstwo pomysłów i niestety chce od razu podzielić się wszystkim z czytelnikami. Książka nie jest długa, ale dzieje się w niej sporo, co nie do końca jest jej atutem. Sądzę, że lepiej byłoby odpuścić sobie niektóre kwestie, a skupić się na tych najbardziej istotnych.

Główna bohaterka jest pyskata, sarkastyczna, stara się korzystać z życia na tyle, na ile pozwala jej choroba. Zdziwiło mnie, że gdy znalazła się na statku wyjątkowo szybko się zaaklimatyzowała  i odnalazła w nowej sytuacji, zważywszy na okoliczności, co według mnie nie jest do końca normalnym zachowaniem.

Ale za to Jasona uwielbiam, wiele bym oddała by mieć przyjaciela takiego jak on. Jestem również fanką wątku miłosnego tej powieści.

Autorka wykazała się kreatywnością tworząc świat przedstawiony w książki, aczkolwiek widzę tu inspirację twórczością Neila Gaimana, z którym autorka współpracuje i którego rekomendacje możemy przeczytać na okładce. 

★★★★★★★☆☆☆

Moja ocena dla tej pozycji to 7/10. Jak na razie zapowiada się ciekawie, zastanawia mnie jak autorka rozwiąże te wszystkie poboczne wątki i już nie mogę doczekać się kolejnych tomów.

"Jej wszystkie życia" Kate Atkinson.

☁Zapraszam na recenzję.☁

Może zawierać spojlery związane z treścią powieści.

Autor: Kate Atkinson

Tytuł: Jej wszystkie życia (org. Life after life)

Data wydania: marzec 2013 (w Polsce marzec 2014)

Liczba stron: 568

Wydawnictwo: Czarna owca

Gatunek: Science fiction, powieść historyczna

Tom serii: Powieść jednotomowa

Oprócz powieści obyczajowych, Kate Atkinson jest również autorką serii kryminałów o Jacksonie Brodiem.

Jest 11 lutego 1910 roku. W pewnym domu w Anglii rodzi się dziewczynka, Ursula. I umiera. Dokładnie tego samego dnia przychodzi na świat ta sama dziewczynka, przeżywa wciąż to samo życie, jednak nie jest tego świadoma. Poznajemy jej historię, każdy kolejny żywot.

Gdzieś do swojej jednej trzeciej książka jest masakrycznie nudna. Serio. Bohaterka rodzi się, dożywa pewnego momentu i umiera. I tak kilka razy i czytamy na nowo bardzo podobne do siebie opisy tych samych wydarzeń. Oczywiście następuje parę zmian, ale mimo to ta pierwsza cześć jest bardzo monotonna i trudno było mi przez nią przebrnąć. Nawet zastanawiałam się czy nie odłożyć tej książki (wypożyczyłam ją z biblioteki, więc nawet nie byłoby mi szkoda wydanych pieniędzy). 

Ale na szczęście jakoś przez początek przebrnęłam i doszłam do właściwej akcji, najciekawszych wątków, czyli do drugiej wojny światowej, w której bohaterka bierze udział. I te właśnie fragmenty czytało mi się najlepiej, najbardziej mnie zaintrygowały. Podoba mi się sposób w jaki autorka przedstawiła wojnę, nie jako suche fakty, liczby, daty, ale codzienność widzianą oczami młodej dziewczyny oraz odczucia i reakcje osoby, która jest świadkiem tak tragicznych wydarzeń.

W poszczególnych życiach przeplatało się kilka wątków miłosnych. Oczywiście faceta, któremu kibicowałam szlag trafił, skończyło się to tragicznie i sądzę, że autorka mogłaby to inaczej rozegrać. Związkiem, który szczególnie zapadł mi w pamięć było małżeństwo Ursuli. Nienawidziłam jej małżonka, należał do typu ludzi, z którymi nawet nie chce się przebywać w jednym pomieszczeniu, bardzo nie wiedziałam o co mu chodzi i to też nie zostało wyjaśnione. Ale tu bohaterka bardzo zyskała w moich oczach, bo jak tylko uświadomiła sobie, że coś jest nie tak to uciekła, nie obwiniała się za jego humory, nie starała się dostosować, tylko po prostu go opuściła. Za to plus.

A teraz o zakończeniu, które według mnie jest trochę bezsensowne. Zakończenie jest dosyć nagłe, pojawia się nowy "wątek" niewspominany wcześniej w książce, Ursula planuje coś, dopracowuje szczegóły, robi to , co chce zrobić, po czym umiera i rodzi się na nowo, tak naprawdę nic nie zyskując. Przez co dostajemy prawie 600 stron powieści, która w sumie nie ma żadnego punktu docelowego, nie jestem fanką tego typu powieści.

★★★★★★☆☆☆☆

Moja ocena dla tej pozycji to 6/10. Jest dobrze napisana i warto po nią sięgnąć, choćby dla samego środka tej książki, relacji z tego co przeżywa bohaterka, jak odnajduje się w różnych sytuacjach i jakie uczucia jej przy tym towarzyszą.

Znacie "Jej wszystkie życia"?

"Żona podróżnika w czasie" Audrey Niffenegger.

☁Zapraszam na recenzję.☁

Autor: Audrey Niffenegger

Tytuł: Żona podróżnika w czasie; Miłość ponad czasem. Historia inna niż wszystkie; Zaklęci w czasie (org. The time traveler's wife)

Data wydania: 2003 (w Polsce 2004 rok)

Liczba stron: 496

Wydawnictwo: Świat książki

Gatunek: Romans, Science fiction

Tom serii: Powieść jednotomowa

Książka znajduje się na liście 100 tytułów BBC.

W 2009 roku nakręcono na podstawie powieści film, w którym główne role zagrali Eric Bana i Rachel McAdams.

Audrey Niffenegger jest autorką wielu książek. W Polsce, oprócz wyżej wymienionej "Żony.." wydana jak dotąd jedną jej powieść - "Lustrzane odbicie".

Bibliotekarz Henry cierpi na chorobę genetyczną, która powoduje u niego niekontrolowane przeskoki w czasie. Nigdy nie wie gdzie i kiedy się znajdzie, kogo spotka, ani jakich kłopotów mu to przysporzy. Podczas swoich podróży często przenosi się do okresu dzieciństwa swojej żony Clare. Każdy rozdział rozpoczyna informacja w jakim wieku są nasi główni bohaterowie. 

Przy czytaniu tej powieści widać, że autorka włożyła w nią sporo pracy. Widać jak poszczególne wydarzenia są ze sobą powiązane, niepozorne szczegóły okazują się być później ważne dla całej fabuły i widać tu, że pani Niffenegger dopracowała swoją powieść w każdym aspekcie. 

Henry'ego pokochałam już od pierwszych stron. Jego urocza bezradność, poczucie humoru i oddanie swojej żonie ujęły mnie za serce. Jednak w stosunku do Clare mam nieco mieszane odczucia. Podziwiam jej cierpliwość i wytrwałość, przez całą powieść bardzo ją wspierałam, ale były momenty, gdy czułam do niej niechęć.

Wchodząc głębiej w fabułę nie ma tu chyba rzeczy, która jakieś szczególnie mi nie przypasowała czy do której mogłabym się przyczepić. Oprócz jednej. Małżeństwo Henry'ego i Clare jest wyjątkowe, co jest często podkreślane na kartach tej powieści. Ale im dłużej ją czytałam tym bardziej miałam wrażenie, że ich życie (to teraźniejsze) ogranicza się do seksu i picia kawy, na zmianę. I tu chciałabym odradzić czytanie tej książki młodszym osobom, bo część scen jest trochę dokładniej opisanych.

Na tę książkę składa się wiele wątków, historii, dzięki którym możemy lepiej poznać bohaterów, w różnych okresach ich życia przez co stają się nam jeszcze bliżsi. Przeżyłam z nimi wiele chwil radości, ale też smutku i wzruszenia.

★★★★★★★★★☆

Moja ocena dla tej pozycji to 8.75/10. Jest to bardzo oryginalna, ciekawa historia o ponadczasowej miłości.

Spotkaliście się z "Żoną podróżnika w czasie"?