"Młodsza" Pamela Redmond Satran.

☁Zapraszam na krótką recenzję.☁

Autor: Pamela Redmond Satran

Tytuł:  Młodsza (org. Younger)

Data wydania:  lipiec 2005 (w Polsce marzec 2015)

Liczba stron: 304

Wydawnictwo: Czarna owca

Gatunek: Powieść obyczajowa

Język oryginału: Angielski

Tom serii: Powieść jednotomowa

Na podstawie książki kręcony jest serial (obecnie 2 sezony) z Sutton Foster, Hilary Duff i Nico Tortorellą w rolach głównych. Fabuła znacznie odbiega od tej przedstawionej w powieści, włączając w to imiona bohaterów i poprowadzenie głównych wątków.

Pamela Redmond Satran jest autorką około dwudziestu książek z różnych dziedzin literatury. Powyższa pozycja jest jedyną wydaną do tej pory w naszym kraju.

Czterdziestoczteroletnia Alice, rozwódka, której córka obecnie mieszka w Afryce, po długoletniej przerwie od pracy próbuje znaleźć zatrudnienie. Jednak brak jej doświadczenia zawodowego i nikt nie chce przyjąć osoby w jej wieku. Dzięki pomocy przyjaciółki, Maggie, wiedząc że nie ma nic do stracenia, poddaje się metamorfozie, dzięki której znów wygląda na dwudziestoparolatkę. Tak dostaje posadę i rozpoczyna życie na nowo.

Tym razem zacznę od najsłabszego punktu tej książki, którym jest styl, jakim została napisana. Nie ukrywam, że czyta się ją bardzo szybko, ale wszystko to jest bardzo chaotyczne. Bohaterowie odpowiadają na nigdy niezadane pytania, akcja niespodziewania przeskakuje z miejsca na miejsce i czasami miałam wrażenie, że brakuje niektórych fragmentów.

Pomysł na tę pozycje wydaje mi się dosyć oryginalny. Nie jestem sobie w stanie przypomnieć czy czytałam lub oglądałam już coś o podobnej fabule.

Są powieści, przy których czytaniu ma się wrażenie, że autor robi wszytko, aby czytelnik znienawidził jej bohaterów. I tak jest w tym przypadku, jeśli chodzi o bohaterów drugoplanowych. Są oni irytujący, zapatrzeni w siebie, działający nam na nerwy. Co stwarza świetne tło dla Alice, która jest dojrzała, odpowiedzialna i zaradna. Na pewno nie należy do moich ulubionych postaci literackich, ale podobało mi się w niej to, że mimo że zataiła swój prawdziwy wiek nie próbuje na siłę zachowywać się jak ktoś dwukrotnie młodszy, z charakteru pozostaje tą samą osobą.

Jest to też kolejna książka, która utwierdza mnie w przekonaniu, że nie lubię otwartych zakończeń. Niby coś tam się wydarzyło, jednak nie wszystkie wątki zostały zamknięte, pozostawiając człowieka w niepewności.

★★★★★☆☆☆☆☆

Moja ocena dla tej pozycji to 5,5/10. Dla osób lubiących lekkie obyczajówki na pewno będzie to satysfakcjonująca lektura, ale nie jest to arcydzieło literatury.

Znacie, czytaliście, co o niej sądzicie?

*Posty w najbliższym czasie będą dodawane nie co trzy, a co cztery dni. W wakacje mam nadzieję powrócić do dawnej częstotliwości.

"W 80 dni dookoła świata" Juliusz Verne.

☁Zapraszam na  recenzję.☁

Autor: Juliusz (Jules) Verne

Tytuł:  W 80 dni dookoła świata; Podróż na około świata w osiemdziesięciu dniach; Podróż naokoło świata w 80-ciu dniach; Podróż naokoło świata w osiemdziesiąt dni (org. Le tour du monde en quatre-vingt jours; ang. Around the world in eighty days)

Data wydania:  1872 (w Polsce 1873 )

Liczba stron: 220 (moje wydanie)

Wydawnictwo: Świat książki (moje wydanie)

Gatunek: Powieść przygodowa

Język oryginału: Francuski

Tom serii: Powieść jednotomowa

Dotychczas powstały trzy ekranizacje tej powieści: w roku 1956, w 1989 i w 2004. Stworzono również serial animowany, zatytułowany "Dookoła świata z Willym Foggiem".

Juliusz Verne jest dziewiętnastowiecznym dramaturgiem i pisarzem, autorem głównie powieści podróżniczych. Uważany jest za jednego z protoplastów fantastyki naukowej.  Inne ważne jego dzieła to "Podróż do wnętrza ziemi", "20.000 mil podmorskiej żeglugi", "Tajemnicza wyspa" czy "Dzieci kapitana Granta".

Opowieść zaczyna się w chwili, gdy Fileas Fogg, niezwykle ułożony, opanowany i nielubiący zmian dżentelmen z Londynu, przekonuje członków Reform Clubu, do którego sam należy, że możliwe jest odbycie podróży dookoła kuli ziemskiej w czasie dokładnie osiemdziesięciu dni. Aby udowodnić im swoją rację, sam zamierza objechać świat w wyznaczonym terminie, stawia sumę 20.000 funtów szterlingów na to, że mu się powiedzie. Fileasowi towarzyszą dopiero co przyjęty lokaj Obieżyświat i inspektor londyńskiej policji Fix.

Pierwszy raz książkę tę czytałam kilka, jak nie kilkanaście lat temu i pamiętam, że wtedy bardzo mi się podobała. Tym razem również zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Jako, że jest to powieść skierowana głównie do młodszych odbiorców to czyta się ją szybko i, mimo, że została napisana w dziewiętnastym wieku, język jest zrozumiały i nie sprawia trudności.

Powieść jest stosunkowo krótka, ma około dwustu stron, ale dzieje się w niej tyle, że dostarczy wrażeń każdemu czytelnikowi, niezależnie od wieku. Jest pełna zwrotów akcji, a przeszkody i przygody jakie spotykają naszych bohaterów sprawiają, że trzyma nas w napięciu do samego końca.

Teoretycznie głównym bohaterem jest Fileas Fogg, jednak niewiele dowiadujemy się o nim samym, o tym, co dzieje się w jego głowie, o jego przeszłości, o tym kim był i jak zdobył swój majątek. I nawet na końcu książki nie otrzymujemy odpowiedzi na te pytania i tego faktu bardzo mi brakowało. Faktyczną pierwszoplanową postacią jest tu Jan Obieżyświat, Francuz, człowiek wielu talentów i profesji, znamy jego historię, jego marzenia, większą część wydarzeń śledzimy w jego towarzystwie, pan Fogg schodzi na dalszy plan.

Nadal nie mogę wyjść z podziwu jak ta powieść jest dopracowana. Nasi bohaterowie podróżują wszelkimi środkami transportu, mamy tu trochę związanych z tym danych technicznych, informacje o zwyczajach panujących w odwiedzanych przez nich krajach. A pamiętajmy, że Juliusz Verne nie żył w czasach współczesnych, kiedy żeby coś znaleźć wystarczy wpisać to w wyszukiwarkę. Nie znam okoliczności pisania tej, ani żadnej innej jego książki (muszę zrobić research), ale widzę jak wiele pracy w nią włożył, sprawił, że wszystko do siebie pasuje i za to go podziwiam.

★★★★★★★★★☆

Moja ocena dla tej pozycji to 9/10. Pozycja obowiązkowa dla wszystkich fanów gatunku, warta przeczytania niezależnie od wieku.

"Porwana pieśniarka" Danielle L. Jensen.

☁Zapraszam na recenzję.☁

Autor: Danielle L. Jensen

Tytuł: Porwana pieśniarka (org. Stolen Songbird)

Data wydania: kwiecień 2014 (w Polsce styczeń 2016)

Liczba stron: 432

Wydawnictwo: Galeria książki

Gatunek: Fantastyka, YA

Tom serii: #1

Premiera kolejnego tomu "Trylogii klątwy" - "Ukrytej łowczyni", zaplanowana jest w Polsce na 20 lipca.

"Trylogia klątwy" jest na razie jedynym owocem pracy kanadyjskiej pisarki Danielle L. Jensen. 

Cecile mieszka z ojcem na wsi, ma tu przyjaciół, rodzinę, własne życie. Jej matka żyje w mieście, gdzie robi karierę uznanej śpiewaczki. W przeddzień gdy córka ma do niej dołączyć, nasza bohaterka zostaje uprowadzona i sprzedana trollom. 

Akcja pędzi już od pierwszych stron, nie ma luźnych wstępów, od razu dostajemy sporą dawkę wrażeń i przez to tak szybko wciągnęłam się w powieść. Nie sądziłam, że będzie czytało się ją tak dobrze, głównie ze względu na język jakim jest napisana, nieco archaiczny, idealnie oddający klimat czasu, w którym osadzona jest akcja książki.

Gdy czytałam lub oglądałam jakąkolwiek recenzję tej książki zawsze ktoś mówił, że jest to powieść o trollach. Jednak im dłużej ją czytałam, tym bardziej zapominałam, że owe stworzenia w ogóle występują w tej książce. Nie chodzi mi o to, że ich nie ma, bo są, właściwie większość postaci to trolle. Po prostu nie są to stworzenia jakie do tej pory znałam z innych tego typu książek, tu bardziej przypominają elfy czy nawet wróżki. I to nie do końca mi się podobało bo nastawiłam się na niezbyt urodziwe, masywne potwory, a dostałam coś co zaprzecza wszelkim fantastycznym kanonom.

Co się nieczęsto zdarza (ale ostatnio coraz częściej), bardzo polubiłam się z główną bohaterką. Z pozoru delikatna, nieco wystraszona dziewczyna pokazuje, że umie o siebie zadbać i odnaleźć się w najtrudniejszej sytuacji. A, i nie dajcie się zwieść tytułowi, bo Cecile praktycznie nie śpiewa, przynajmniej w tym tomie, nie jest to jeden z głównych wątków tej powieści.

Nie do końca łapię jeszcze systemy magiczny i polityczny występujące w tej książce, ale liczę, że przyswoję sobie te informacje przez następne tomy.

Po pierwszym tomie pozostało wiele wątpliwości, nierozwiązanych zagadek, co do których mam swoje teorie (bardzo dużo teorii, ale ktoś mi powiedział ostatnio, że za bardzo wszystko analizuję). I to sprawia, że nie mogę się już doczekać kolejnych części. 

Ta książka, nie ma się co oszukiwać, jest nieco schematyczna, ale mimo to odnajduję w niej sporo oryginalnych wstawek i autorce nie raz udało się mnie zaskoczyć.

★★★★★★★★☆☆

Moja ocena dla tej pozycji to 8/10. Dla mniej jest znakomita jako pierwszy tom serii, wzbudza w czytelniku ciekawość i pozostawia poczucie niedosytu.

Czytaliście "Porwaną pieśniarkę"?