"After. Płomień pod moją skórą" Anna Todd.

☁Zapraszam na recenzję.☁

[Mogą pojawić się małe spojlery.]

Autor: Anna Todd

Tytuł:  After. Płomień pod moją skórą (org. After)

Data wydania:  październik 2014 (w Polsce styczeń 2015)

Liczba stron: 632

Wydawnictwo: Znak

Gatunek: YA

Język oryginału: Angielski

Tom serii: 1/7

Seria "After" początkowo była pisana w serwisie Wattpad jako fanfiction, w którym występowali członkowie zespołu One Direction.

Jest to jedyna seria wydana przez Amerykankę Annę Todd.

Na początku powieści poznajemy Tessę - ma chłopaka, kochającą matkę, właśnie rozpoczyna wymarzone studia i wprowadza się do akademika. Jej współlokatorka Steph jest całkowitym przeciwieństwem Tessy. To właśnie dzięki niej poznaje Hardina, który wywraca jej życie do góry nogami.

Jest wieli rzeczy, które chciałabym powiedzieć o tej książce i chyba pierwszy raz w życiu robiłam notatki podczas czytania. Z początku zastanawiałam się czy powinnam traktować ja jako zwykła powieść czy też fanfiction publikowane w Internecie. Jednak zdecydowałam, że skoro ktoś pofatygował się żeby to wydać to mogę ocenić to jako książkę. Co nie zmienia faktu, że czuć że jest to opowiadanie publikowane w odcinkach. Rozdziały są pisane pod czytelników, żeby poczekali te kilka dni w niepewności. Czytając to wszystko naraz miałam uczucie deja vu, jakby to cały czas były te same fragmenty, zero jakiegokolwiek wysiłku ze strony autorki żeby wydarzyło się coś szokującego (nie licząc zakończenia).

Uważam, że jeśli już wziął pod uwagę wydanie "After" w wersji papierowej, w ogóle wydanie czegokolwiek, to powinien to odpowiednio zredagować. A wszelkie błędy, głównie stylistyczne wskazują na to, że nie dokonano żadnej korekty. Momentami musiałam się zastanawiać o co chodzi w niektórych fragmentach, tak niezrozumiale były one napisane.

A teraz może trochę o bohaterach, których sposobu myślenia i systemu wartości nadal nie jestem w stanie pojąć. Tessa jest taką typową (nie lubię tego określenia, ale w tym wypadku pasuje) szarą myszką, idealną córką z jasno określonym celem w życiu. Do momentu aż zaczyna spotykać się z Hardinem, który jej nawet nie lubi. Porzuca wszystko do czego dążyła przez cale życie, zmienia styl, przekonania, robi rzeczy, o których trzeźwo myślący człowiek nigdy by nie pomyślał. Z kolei Hardin to mój ulubiony typ postaci (sarkazm) - z bagażem doświadczeń. I płacze bez przerwy jak to mu ciężko, bo nikt go nie rozumie i dlatego musi być taki zły i nie można mu nic powiedzieć, bo od razu się obraża. Oboje mają zasadę zero alkoholu - więc chlają przy każdej możliwej okazji, trzeba mieć priorytety. 

Wszyscy bohaterowie żyją w jakimś dziwnym świecie, gdzie nikogo (szczególnie dorosłych) nie niepokoi fakt, ze po dwóch miesiącach nienawidzenia się ludzie ze sobą zamieszkują, staż w wydawnictwie ma lepsze warunki umowy niż niejedna pełnoetatowa praca, a studenci nie mają żadnej nauki (albo są z tą nauką 3 tygodnia do przodu).

Tessa studiuję literaturę angielską, albo coś takiego, w każdym razie dużo czyta, szczególnie klasyki. Są one omawiane dosyć szczegółowo, więc podejrzewam, że autorka przeczytała te pozycje (lub ich opracowania, albo obejrzała ekranizacje). Ale seria "After" jest najlepszym przykładem na to, że ludzie oczytani nie grzeszą inteligencją i nie potrafią wyciągnąć nic z lektury.

Anna Todd przyznaje, że jej ulubioną książkę jest "Pięćdziesiąt twarzy Greya" E.L. James. Ja Graya znam tylko ze Złych książek, ale nawet po tym łatwo stwierdzić, że autorka mocno się tą serią inspirowała, nie mam na myśli scen erotycznych, a bardziej relację głównych bohaterów.

Jako że pierwowzorem postaci Hardina był Harry Styles, to czytając "Płomień pod moją skórą" cały czas się zastanawiałam: a co na to Harry? Słyszałam też, że ma powstać ekranizacja, ale Anna Todd, zapytana czy członek zespołu One Direction powinien zagrać Hardina stwierdziła, że jest on na to zbyt słodki. W tym momencie trochę zaprzecza sama sobie, bo przecież początkowo pisała o nim.

Szczerze przyznaję, że czytanie tej serii to czysty masochizm. Jest tak zła, że nie da się jej czytać, a z drugiej strony tak wciągająca, ze nie można przestać. Dlatego, a także ze względu na to urwane w środku wydarzeń zakończenie mam zamiar kontynuować tę serię, zobaczymy ile wytrzymam. Nie są to cienki książki, a każda kolejna chyba jest dłuższa od poprzedniej.
EDIT: Nawet moje skłonności masochistyczne są ograniczone i po 50 stronach nie jestem w stanie dalej czytać kolejnej części. Seria dołącza do "nigdy nie kontynuuję".

★★★☆☆☆☆☆☆☆

Moja ocena dla tej pozycji to 3/10. Nadal nie wierzę, że ktoś poświęcił czas i pieniądze, żeby to wydać. Co było fanfiction powinno nim pozostać.

Znacie "After"?

"Simon oraz inni homo sapiens" Becky Albertalli.

☁Zapraszam na recenzję.☁

Autor: Becky Albertalli

Tytuł:  Simon oraz inni homo sapiens (org. Simon vs the homo sapiens agenda)

Data wydania:  kwiecień 2015 (w Polsce 8 czerwca 2016)

Liczba stron: 300

Wydawnictwo: Papierowy księżyc

Gatunek: Powieść obyczajowa, YA

Język oryginału: Angielski

Tom serii: Powieść jednotomowa

Przedpremierowy egzemplarz tej książki można było znaleźć  w majowym EpikBoxie.

Autorka właśnie zapowiedziała, że pracuje nad kolejną powieścią nawiązującą do historii przedstawionej w "Simonie...". Ma ona opowiadać o Abby i jej rodzinie mieszkającej w Waszyngtonie. Wstępnie planowana jest na 2017 rok.

Na początku książki dowiadujemy się, że Simon jest ukrytym homoseksualistą, nie zwierzył się z tego nigdy żadnemu ze swojej licznej grupy przyjaciół. Przez szkolnego Tumblr. chłopak poznaje swoją bratnią duszę - Blue. Zaczynają wymieniać ze sobą maile, zbliżają się do siebie. Ale żaden z nich nie zna prawdziwej tożsamości tego drugiego. A Blue nie chce się ujawnić...

Gdy pierwszy raz usłyszałam o tej powieści, o czym jest, nie byłam zbyt pozytywnie nastawiona do niej. Z opisu kojarzyła mi się rodzajem książek typu "Szukając Alaski" Johna Greena i "Charlie" Stephen Chbosky'ego, a te niezbyt mi się podobają. Ale na szczęście wcale ich nie przypomina. 

Mimo swojej dosyć poważnej tematyki jest przezabawna, pisana z lekkim przymrużeniem oka. Jest to książka, którą czyta się za jednym podejściem, nawet nie zauważamy, jak mijają kolejne strony i rozdziały. Opisy akcji poprzeplatane są z mailami, które wymieniają bohaterowie, przez co lepiej możemy poznać relację między Simonem a Blue.

Pomimo tak niewielu stron, pani Albertalli znalazła miejsce, by dać każdej ze swoich postaci trochę życia, opisała ich wygląd, upodobania i przyzwyczajenia. Dzięki temu polubiłam niemalże wszystkich drugoplanowych bohaterów.

Autorka daje nam kilka podpowiedzi co do tożsamości Blue, można się jej domyślić, ale z drugiej strony nie jest aż tak oczywista i do końca nie byłam pewna swojego typu.

Książka jest urocza, naprawdę, czyta się ją z uśmiechem na twarzy, można przy niej odpocząć i oderwać się na chwilę od otaczającego nas świata.

★★★★★★★★☆☆

Moja ocena dla tej pozycji to 8.5/10. Serdecznie polecam wszystkim, to bardzo lekka powieść, ale dająca do myślenia.

"Dwór cierni i róż" Sarah J. Maas.

☁Zapraszam na recenzję.☁

Autor: Sarah J. Maas

Tytuł:  Dwór cierni i róż (org. A court of thornes and roses)

Data wydania:  maj 2015 (w Polsce kwiecień 2016)

Liczba stron: 524

Wydawnictwo: Uroboros

Gatunek: Fantastyka

Język oryginału: Angielski

Tom serii: #1

Powieść jest pierwszym tomem cyklu. Kolejna część właśnie miała swoją premierę za granicą, a kolejny tom jest zaplanowany na maj 2017 roku. Na razie nie jest znana data wydania następnych części w Polsce.

Sarah J. Maas jest znana ze swojej bestsellerowej serii "Szklany tron", której czwarty tom, "Królowa cieni", ma premierę u nas już w przyszłym miesiącu.

Książka jest interpretacją baśni o Pięknej i bestii. Siedemnastoletnia Feyra mieszka razem ze schorowanym ojcem i dwiema starszymi siostrami. Nie wiedzie im się zbyt dobrze, dlatego musi polować, aby utrzymać swoją rodzinę. Podczas jednej ze swych wypraw, gdy zapuszcza się dalej niż powinna, zabija wilka. Nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo wpłynie to na jej dalsze losy.

Jeśli czytacie mnie dłużej, to wiecie, że bardzo lubię Sarah J. Maas i styl jej pisania. Uwielbiam to uczucie towarzyszące mi przy czytaniu jej książek, nawet nie wiem bardzo jak to opisać, po prostu sprawia mi to radość, dzięki temu pisane przez nią serie czyta mi się naprawdę szybko i zawsze pozostawiają poczucie niedosytu.

Możliwe, że już o tym wspominałam, ale uwielbiam motyw Pięknej i bestii. Oglądałam większość adaptacji filmowych, znam kilka książek na ten temat. I najwięcej widzę tu nawiązań nie do tej słodkiej, disneyowskiej wersji, ale do francuskiego filmu z 2014 oraz do włoskiego serialu, który kilka tygodni temu można było oglądać na kanale TVP2.

Z początku nawet lubiłam główną bohaterkę. Wydawała mi się silna, niezależna i dosyć inteligentna. Jej pasją była sztuka, co mi się zawsze w postaciach podoba. Potem dostała do rozwiązania zagadkę, według mnie masakrycznie prostą i zastanawiała się nad rozwiązaniem chyba 1/3 książki. I nie rozumiem dlaczego autorka stara się kreować Feyrę na bystrą po czym robi coś w tym stylu. Trzeba się było wysilić i napisać trudniejszą zagadkę...

Nie mogłam doczekać się bliższego spotkania z główną męską postacią, czyli naszą bestią. I urzekł mnie niesamowicie, zarówno on, jak i jego najlepszy przyjaciel. Mogłabym się rozpisywać na temat wszystkiego, co mnie w tej dwójce chwyciło za serce, ale najlepiej jak sami się przekonacie. Sarah J. Maas ma według mnie talent do pisania postaci męskich, w których od razu się zakochujemy.

Książka ma kilka wątków, historia jest czytelnikowi dawkowana, powoli dowiadujemy się więcej o kolejnych wydarzeniach. Przez to nie jesteśmy przytłoczeni nadmiarem informacji, tylko powoli możemy wbić się w świat i w historię.

Wiem, że jest to pierwszy tom serii i mimo, że bardzo mi się podobał, to po jego skończeniu nie czułam potrzeby sięgania po kolejną część. Według mnie ta powieść była dobra, ale większość wątków jest już podomykanych i kontynuowanie tego cyklu naprawdę nie jest konieczne. Oczywiście sięgnę po następne części, z czystej ciekawości i mam nadzieję, że nie będą one pisane na siłę, dla kasy, byleby tylko się pojawiły.

Książka zawiera kilka scen nieodpowiednich dla młodszych czytelników, dlatego takich raczej odradziłabym lekturę.

★★★★★★★★☆☆

Moja ocena dla tej pozycji to 8/10. Spodoba się na pewno wszystkim fanom autorki, jak i samego baśniowego motywu. Wiele się w niej dzieje i na pewno nie będziecie się przy niej nudzić.

Czytaliście?